Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci w wieku przedszkolnym

Czym jest nadpobudliwość psychoruchowa? Czy zadawali sobie Państwo pytanie, czy moje dziecko nie ma nadpobudliwości psychoruchowej? 

A więc nadpobudliwość psychoruchowa “oznacza zespół określonych zachowań i reakcji. Jest to schorzenie wymagające odpowiedniego leczenia, charakteryzujące się zbyt małą zdolnością do wewnętrznej kontroli i hamowania”. 

Wyróżnia się trzy charakterystyczne grupy objawów: 

  • Nasilone zaburzenia uwagi, czyli brak koncentracji; 
  • Nadmierna impulsywność; 
  • Nadmierna ruchliwość. 

KLASYFIKACJA OBJAWÓW 

Zaburzenia koncentracji uwagi 

Dziecko: 

  • Nie stosuje się do poleceń, instrukcji; 
  • Nie umie skupić się na szczegółach podczas zajęć dydaktycznych, 
  • Niewłaściwe tempo pracy; 
  • Ma trudności z zapamiętywaniem reguł zabaw; 
  • Nie potrafi zorganizować sobie zabawy i pracy – działa chaotycznie; 
  • Nie doprowadza zadania do końca; 
  • Łatwo się rozprasza. 

Brak zdolności skupienia uwagi na konkretnym działaniu zakłóca procesy poznawcze. 

Nadruchliwość 

Dziecko: 

  • Ma częste ruchy ręki i dłoni, nóg i stóp; 
  • Wierci się w pozycjach spoczynkowych; 
  • Brak zdolności spokojnego, nawet chwilowego siedzenia; 
  • Wstaje, chodzi po sali podczas zajęć grupowych; 
  • Natężona ruchliwość; 
  • Niekontrolowane wyczyny. 

Impulsywność 

Dziecko: 

  • Nie potrafi poczekać na swoją kolej; 
  • Wchodzi w słowo dorosłym i rówieśnikom w czasie rozmów; 
  • Wyrywa sę gwałtownie do odpowiedzi; 
  • Natrętnie włącza się do rozmów i zabaw; 
  • Gwałtownie wyraża emocje; 
  • Często przejawia agresję słowną i fizyczną; 
  • Bywa chwiejne emocjonalnie; 
  • Reakcje są nieadekwatne do okoliczności. 

WSPARCIE DLA DZIECKA NADPOBUDLIWEGO 

Jeśli przedszkolak z nadpobudliwością nie uzyska pomocy na wczesnym etapie, czekają go problemy, które utrudnią mu funkcjonowanie w społeczności szkolnej. Każde dziecko potrzebuje zrozumienia, ale dziecku nadpobudliwemu jest ono szczególnie potrzebne. 

Dzieci te są dziećmi wymagającymi większego wkładu pracy, większej cierpliwości, bardziej przemyślanego, konsekwentnego działania dla osiągnięcia pozytywnych rezultatów działania. 

Drodzy nauczyciele – pamiętajcie, aby dla dziecka z nadpobudliwością być życzliwym, spokojnym i wyrozumiałym. 

Należy pamiętać o dopasowaniu wymagań do możliwości dziecka, nawiązać współpracę z rodzicami i specjalistami, a także porozmawiać z innymi nauczycielami i osobami pracującymi w danej placówce. 

W pracy obowiązują nas: 

  • Porządek i ład; 
  • Żelazne zasady; 
  • Kształtować umiejętność społeczną. 

Co można zrobić dla podopiecznych: 

  • Stosować relaksację; 
  • Stosować techniki parateatralne; 
  • Pamiętajmy, że muzyka łagodzi obyczaje – pomocna muzykoterapia; 
  • Stosować metodę malowania dziesięcioma palcami; 
  • Baraszkowanie?…. oj tak, Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne jest wskazana.  

Źródło: 

Lewkowicz Iwona, “Znowu jesteś niegrzeczny”, wydawnictwo RAABE 

Wszelkie prawa zastrzeżone 2017 © Pawlinski